Wendy, van prinses tot verzorgende, Familiehulp

Wendy, van prinses tot verzorgende, Familiehulp

Wendy De Schepper is 24 jaar jong, ze werkt in de thuiszorg regio Mechelen en ze weet wat ze wil: “of ik tot mijn 65ste nog exact hetzelfde blijf doen, dat weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf zeker in de zorgsector!” Op school volgde ik de beroepsopleiding thuis- en bejaardenzorg. Na 6 jaar ben je ‘verzorgende’ maar ik deed er nog een zevende jaar bij en ben ‘zorgkundige’. Mijn eerste werkervaring was in een woonzorgcentrum voor demente bejaarden. Ik deed er trouwens ook stage, vakantiewerk en weekendwerk. Het was voor mij wel redelijk zwaar. Je job blijft uiteraard beperkt tot één leeftijdsgroep en zelf ga ik graag met alle leeftijden om. Na enkele jaren vond ik dan ook dat ik toe was aan iets anders. Ik maakte de switch naar de thuiszorg en werk sinds maart nu al twee jaar in Sint-Katelijne-Waver bij Familiehulp.

Ik doe dit heel graag, want ik heb zoveel variatie in mijn werk! Je praat met de mensen, je luistert naar hen, je kan al eens naar de markt gaan en boodschappen doen, je kookt voor hen. Nu kom ik zowel bij jongere als oudere mensen, wat in mijn vorige job niet het geval was. Dat maakt het zo boeiend voor mij. Ook kraamzorg vind ik heel fijn, met baby's bezig zijn. Ik kom ook bij dertigers of veertigers die door een zware ziekte hulp nodig hebben. Ik heb dus ‘mijn gezinnen’ waar ik al twee jaar aan huis kom. Het is vooral ook dat wat mij boeit, het werken in huiselijke kring. Het menselijke.

Dat je voor al die mensen die hulp nodig hebben, iets kan betekenen, dat is mijn grootste motivatie! Want als ik vertrek bij mijn mensen, krijg ik steeds een welgemeende “bedankt en merci hé!” . Dat lijkt misschien iets heel kleins, maar met zo’n welgemeende ‘bedankt’ heb je echt het gevoel dat je iets betekent voor mensen. Je doet niet alleen klusjes zoals eten maken en winkelen. Je zit soms ook eens een uur of langer aan tafel om naar iemand te luisteren die broodnodig zijn hart wil luchten. Dat geeft pas echt voldoening.

Ik kom trouwens uit een groot gezin, we waren met zes kinderen. Ik denk dat ik het verzorgende aspect van thuis uit eigenlijk altijd wel ergens in me had. Dat verzorgende is belangrijk voor me. Ja, als kind vroeger droomde ik er dan wel van prinses te worden, en nu zit ik in de zorgsector. Maar ik voel me geen Assepoester he! Want mijn werk moet je totaal niet bekijken als “meid voor alle werk”. En je komt met iedereen in contact, van baby's tot… 100-jarigen! Als ik dan ’s avonds thuiskom denk ik dat ik toch weer nuttig geweest ben. Dat ik echt mensen geholpen heb! En dat is veel waard!